Zaterdag 11 juli 2020. Schelderode. “Mooi ritje”.

Goed fietsweer en een mooi ritje in het vooruitzicht. Wat kan je nog meer verlangen? Twaalf starters. Kris was er voor de derde keer ook weer bij. Onderweg pikten we nog een oud gekende op nl. Jozef Cl. Hij tatert nog evenveel lijk vroeger. Tijdens de rit gebeurden er geen wereldschokkende dingen. Aan de Schelde werd er pelong gegeven en waren het enkel de besten die konden volgen. Tenslotte kwamen we met kleine tijdsverschillen allen aan bij onze sponsor. Iets later stopte Jozef er ook en hij bleef verder ratelen.

Zaterdag 4 juli 2020. Voorziene rit Nevele. “Nog nooit gebeurd.”

Het moest eens gebeuren en vandaag was het van dat. Regen, reeds van voor het startuur. Toch vlug even heen en weer naar het Rerum Novarumplein om te zien of er starters waren niettegenstaande het slechte weer. Ter plaats diende ik iets vast te stellen dat voor zover ik weet nog nooit voordien gebeurd was. Er waren meer gastrijders dan leden aan de start. Drie gasten en twee leden.

Door het slechte weer en de geringe opkomst werd de voorziene rit niet gereden. Peter en Dany zouden het “Opstal ritje rijden, samen met Kris die voor de derde keer op rij meereed en Marc die voor de tweede keer op rij meereed en Luc voor wie het de eerste keer was. De twee laatsten zijn  beiden lid van onze bevriende wielerclub.

Na de middag kreeg ik een berichtje van Peter dat alles goed verlopen was en dat ze droog in Zwijnaarde waren toegekomen. De gasten vonden het een wijs ritje. Er werd niet gestopt in ’t Veer.

Zaterdag 27 juni 2020. 3 gastrijders en 2 lekke banden.

Buien op het programma maar wij hadden geluk en hielden het droog. Met zeven leden aan de start en drie gastrijders. Kris, die vorige week ook had meegereden en een twee man sterke afdeling van de wielerclub Karel Van Wijnendaele, nl. Marc en Marc. Er was een eerder kort ritje van 53 km gepland naar Huise. Niettegenstaande er straffe mannen in het pelotonnetje zaten werden de kopmannen met GPS niet voorbij gereden. Eénmaal langs de Schelde toen er vrije snelheid werd gegeven werd het een totaal ander verhaal. De straffe mannen waren al vlug uit het zicht verdwenen. Op onze stopplaats hoorde ik spreken over snelheden van meer dan 50 km per uur. De mannen van Van Wijnendaele werden ter hoogte van Eke door nog een andere Marc van hun club die er toevallig passeerde uitgedaagd en de boel was ontploft. Zolang de ontploffing gebeurt op het einde van de rit en langs de Schelde is er geen enkel probleem.

Onze gastrijders.

                         

Woensdag 24 juni 2020. Dagrit “Zelzate – Terneuzen – Zelzate”.

We wisten het al van in het begin van de week. Het zou een topdag worden. De weerman voorspelde een temperatuur van rond de 30°, ideaal voor een rit door het mooie platte Zeeland met als kers op de taart “de laatste kilometers op de dijk langs de Westerschelde”. Voeg daarbij nog een heerlijke lunch op het prachtig terras van brasserie Westbeer in Terneuzen met zicht over de Westerschelde en je hebt het echte vakantiegevoel.

We waren met tien gelukkigen die zin hadden in zo een dagje vakantie. Langs mooie rustige landwegen ging het kronkelend en zigzaggend richting Terneuzen. We passeerden langs mooie kreken en idyllische plekjes waar ik eerlijk gezegd jaloers was op de mensen die er wonen. Na de bananenstop, deze keer zonder ons gebrild bananenvreterke, die verplichtingen had aan de Belgische kust, en na de verplichte fotoshoot op de dijk langs de Westerschelde, kwamen we rond de middag aan in Brasserie Westbeer. Alles verliep er volgens de verplichte coronamaatregelen en de social distance werd zeker gerespecteerd. Na een heerlijke lunch terug op de fiets. Voor sommige of zeker voor enen werd het door de warmte en gebrek en drank iets lastiger. De rechte stukken tussen de landerijen waar enkele gewassen waren te zien en niet de brasserie Baekermat waar zo naar uitgekeken werd waren het lastigste. Toen de Bakermat in zicht kwam was den duts zijn mond dichtgeplakt van droogte. Gelukkig werd daar vlug aan verholpen.

Conclusie: een prachtige dag in een aangename sfeer met vrienden maar waar toch een sportieve prestatie werd geleverd. Niet iedereen is natuurlijk vrij maar de afwezigen hadden ongelijk.

Zaterdag 20 juni 2020. “We hebben er niets uit geleerd”.

Een prachtig fietsweertje. Een verrassende opkomst aan de start. Wel geteld 15 man, waarvan één dame, ons Chantalleke, en dan nog onze jongste “Jens” en een gastrijder “Kris”.

De groep telde 15 deelnemers dus mochten we op de rijbaan fietsen. Blijkbaar had niet iedereen de aanbevelingen van Peter gelezen en al vlug bleek dat we weer als een ongedisciplineerd groepje aan het rijden waren. WE HEBBEN ER NIETS UIT GELEERD.

Waarschijnlijk hebben we tijdens de voorbije carrière ons teveel zelfdiscipline moeten opleggen en misschien dat het nu moeilijker is om zich aan bepaalde regels te houden.

Ik zou het volgende  voorstellen als we met vijftien deelnemers of meer zijn. Laat ons dan op voorhand afspreken als we een beklimming doen en niet een brughelling dat “ieder naar boven rijdt op zijn eigen tempo”. Eenmaal boven wordt er gewacht of vertraagd tot dat iedereen weer aangesloten is. Bij brughellingen kan degene die zich geroepen om iets te bewijzen  zich laat afzakken tot de laatste van de groep om dan iedereen in te halen en zo alsnog als eerst bovenop de brug te komen.

Indien we met vijftien zijn moeten we misschien overwegen om een wegkapitein te voorzien van een bordje C3. 

Een repliek van wegkapitein Omer. art. Lokale politie Waasland-Noord. 

Wat houdt dit juist in?

Omer: "In de wegcode worden enkel groepen van meer dan 15 fietsers als groep beschouwd. Bestaat deze uit minder dan 15 fietsers, dan moeten de fietsers zich als individuele fietsers gedragen.
Is je groep groter dan 15 fietsers, dan kan je ook de regels volgen voor 'fietsers in groep'. Je bent dan niet verplicht de fietspaden te gebruiken. Je mag dan rechts op de rijbaan fietsen met maximaal twee naast elkaar, zonder hierbij meer dan de helft van de rijbaan in te nemen. De voorwaarde is wel dat je een aaneengesloten groep blijft. Let op: met de groep deels op de rijbaan en deels op het fietspad rijden is niet toegelaten."

Af en toe begeleid je ook fietsgroepen. Wat houdt dit juist in?

Omer: "Wanneer een fietsgroep bestaat uit 15 tot 50 fietsers raadt de wegcode aan om de groep te laten begeleiden door minstens twee wegkapiteins en één of twee begeleidende wagens. Dit is echter niet verplicht, maar voor de veiligheid is dit wel aan te bevelen. Een wegkapitein zorgt er immers voor dat hij het overzicht bewaart en op elk moment goed kan inschatten wat er in het verkeer gebeurt. Ook de keuze om al dan niet op de rijbaan te fietsen ligt bij hem. Hij zal altijd kiezen voor de meest veilige weg. Is de groep groter dan 50 fietsers dan is de begeleiding van 2 wegkapiteins en 2 begeleidende wagens zelfs verplicht."

Moet je een opleiding volgen om wegkapitein te kunnen zijn?

Omer: "Je moet hiervoor geen opleiding volgen. Je moet wel minstens 21 jaar oud zijn en je moet uiteraard de wegcode heel goed kennen."

Wat mag een wegkapitein doen?

Omer: "Een wegkapitein mag op een kruispunt zonder verkeerslichten het verkeer met een C3-bord stilleggen om de groep fietsers te laten oversteken. Hij zal er steeds voor kiezen om het verkeer op een veilige manier te doen stoppen. Lukt dit niet dan zal hij ervoor kiezen om de groep te laten stoppen. Veiligheid primeert."

Heeft een wegkapitein bepaalde uitrusting nodig?

Omer: "Om het verkeer stil te leggen moet hij beschikken over een verkeersbordje C3. Daarnaast moet hij een band met de nationale driekleur en het woord 'wegkapitein' rond de linker bovenarm dragen.

Artikel 43bis. Fietsers in groep

43bis.1. Dit artikel is slechts van toepassing op groepen van 15 tot 150 fietsers. De groepen van meer dan 50 deelnemers moeten worden vergezeld door ten minste twee wegkapiteins. De groepen van 15 tot 50 deelnemers mogen worden vergezeld door ten minste twee wegkapiteins???? 

Dus geen wegkapitein is volgens de wetgever veiliger dan één wegkapitein.Want als er een wegkapitein wordt aangeduid moeten er minstens twee zijn. Gezien er bij groepen vanaf 15 minstens twee wegkapteins mogen zijn. Dus een wegkapitein is niet verplicht. (in normale omstandigheden buiten coronatijden)

Terug naar de rit van zaterdag. Een mooie groep. Onze jongste, Jens, heeft zijn papa goed in toom kunnen houden want we hebben de papa niet vooraan gezien. Onze gastrijder Kris, een vriend van Peter, reed zonder problemen mee en kwam zich ook niet opdringen aan de kop. Hij moest wel heel de rit Peter zijn stortvloed aan verhalen aanhoren. Hopelijk zien we hem terug.:-). Er werd vlot doorgereden en na de rit lekker chillen op het terras bij onze sponsor die haar best blijft doen om het allemaal zo veilig mogelijk te maken. Op enkele honderden meters van onze stop kwamen we James tegen die op weg was naar een onbepaalde bestemming. Blijkbaar was zijn opdracht niet zo belangrijk want kort na onze aankomst kwam hij ook aan bij onze stopplaats waar hij samen met ons getrakteerd werd door Frank op zijn “tweede maal opa zijn”. Bedankt Frank voor de traktatie en Patrick bedankt om deze keer de armband “wegkapitein” om de arm te dragen..

HIER MOETEN WE IETS UIT LEREN! 

Hey Piet,

Gisteren waren we niet het het schoolvoorbeeld van " IN GROEP RIJDEN". De GPS op kop met kort in het wiel één of meerdere fietsers en de rest VERSPREID over de weg ,zodat wij een lange sliert van fietsers waren die kriskras door elkaar reden. Dit is een GEVAARLIJKE manier van rijden,voor het VERKEER dat achter ons rijdt en ons wil voorbij steken. Het is VEILIGER om beter "GEORDEND" te rijden. We hebben dat geprobeerd en zagen dat we dat max.1 km volhielden om dan terug kriskras door elkaar te gaan rijden. Het is nochtans NIET ZO MOEILIJK.

.WE MOETEN OP EEN VEILIGERE MANIER RIJDEN. "WE MOETEN HET AANLEREN". De GPS op kop,gevolgd op afstand (geen 100m  maar een drietal fietslengtes) door de eerste volgers met daarna de rest, twee aan twee met afstand tussen de volgende twee. (die afstand mag ook niet te groot zijn om onze slier zo kort mogelijk te maken) .Het moeten niet steeds dezelfde fietsers zijn die op plaatsen A en B rijden  Als de fietsers A en B van kop willen af gaan dan gaat fietser A naar links en fietser B naar rechts en SLUITEN dan achteraan de groep terug aan .Op die manier komt iedereen van de groep eens op kop.Bij een GROTERE AFSTAND tussen GPS en de groep zal er MEER tijd zijn om te reageren bij een WEGVERGISSING. Als dit nu het geval is moet heel de groep 'VOL IN DE REMMEN GAAN'.

Sportieve groeten 

PETER        

Zaterdag 13 juni 2020. Zaterdagrit. “Kwatrecht en feest.”

Er stond een kort ritje van 51 km op het programma. Voor Eddy het ideale moment om na de rit te trakteren op zijn laureaatstitel van het voorbije seizoen. Maar liefst 16 man aan de start en deze keer waren er twee dames bij. Na een lange afwezigheid was Ruthje er opnieuw bij. Ze bood zich spontaan aan als wegkapitein voor de rit, waarvoor mijn dank.

We hadden niet de GPS-man van de laatste rit op donderdag waardoor het al vlug noodzakelijk bleek dat er voldoende afstand moet worden gehouden tussen de kopman en de eerste volgers. Zo kan er op een veilige manier afgeremd worden na een gemiste afslag of iets dergelijke.

Op de terugweg nog vlug even gestopt bij onze sponsor ERM en er enkele postcorona foto’s genomen met uw immer sympathieke medewerker op de voorgrond en dan naar Zwijnaarde.

Blijkbaar zijn er twee engelen in ons midden. Let op het aureool.

Het was een mooi ritje met daarna een gezellig samenzijn in onze eigen bubbel met voldoende afstand tussen elkaar. Anneke had voor allerlei lekkers gezorgd en met het gepaste drankje erbij werd het een echt feest. Robert kwam met de fiets van het verre Sente en ons Neleke was er ook bij. Weeral een mooi souvenir voor de toekomst.

Donderdag 11 juni 2020. Dagrit “Meetjeslandroute Recreatief”.

Het kwam allemaal onverwacht. Eerder in de corona lockdown hadden we beslist dat zolang de horeca niet mocht heropstarten er geen dagritten zouden gereden worden. Het was tijdens de laatste zaterdagrit van 6 juni, dat enkele leden vroegen of de “Meetjeslandroute” ging doorgaan. Na nazicht bleek dat de rit georganiseerd door Hans en Robert en opgenomen in de ritten van de Politie Sportbond door de coronamaatregelen niet mocht gereden worden.

Er werd toen besloten om de recreatieve versie van de rit te rijden en zo de uitbaters van Fred’s Café toch een plezier te doen door daar het middagmaal te gebruiken, indien zij reeds zouden geopend zijn. Na info via Robert bleek dit wel het geval. Robert zou op de middag afkomen om samen iets te eten. Enige spelbreker kon nog het weer zijn dat onstabiel was. Gelukkig viel dit ook mee zodat de rit kon doorgaan. Fred kreeg er wel geen honderd over de vloer maar toch acht van ons.

We startten met zeven om 9.30 u. aan de sporthal van Mariakerke. Peter en Chantal kwamen ons uitzwaaien (door een verkeerde gok had Peter op het laatste moment geen verlof aangevraagd daar hij dacht dat het slecht weer zou zijn). Pech voor hem maar wij kregen een mooi weertje met een bescheiden zonnetje en zeer aangename fietstemperatuur.

Eddy had er zin in. Van in het begin nam hij de kop en legde er de pees op. Met als gevolg dat we veel te vroeg in de omgeving van het café waren en er besloten werd om nog een lus van een 20 km aan de rit toe te voegen. Daniël verloor op bepaald moment de controle over zijn duim en die duim begon als gek te bellen met zijn fietsbel. Eigenaardig maar waar. Stipt om 11.30 u kwamen we aan bij Fred’s Café. We konden buiten eten en het deed deugd om nog eens een biertje te drinken en een spaghetti te eten op restaurant. Onze taaie rakker Robert zag er goed uit. Hij had wel nog wat last van zijn ondertussen ontheiligd heiligbeen en zijn hart was ook nog niet 100%.

Ik had voor de rit contact opgenomen met Anneke van ’t Veer en ze verzekerde mij dat ze ons groepje kon ontvangen op een veilige manier. Wat eveneens het geval zal zijn voor de stop na de zaterdagritten. Ze heeft haar buitenterras dat eventueel nog zal vergroten. Zij heeft haar binnenkoertje en zij heeft ook nog een klein zaaltje achter het café indien nodig bij slecht weer. De mooie rit die we gereden hadden werd aldaar op het terras afgesloten met een drankje in onze eigen bubbel. Ik had 106 km op de teller en een gemiddelde van boven de 26 km/u.

Eddy reed afgaand op zijn GPS een foutloos parcours. Chapeau hiervoor want het is niet altijd even gemakkelijk om onder een lichte druk met een groep achter je de GPS juist af te lezen. Zijn nieuw bril doet wonderen. Bedankt Eddy. Hopelijk wil je nog dikwijls onze GPS man zijn. 

Zaterdag 06 juni 2020. “Buiten de wind alles rustig”.

Er stond alweer een mooi groepje te wachten toen ik om 9.02 u op onze startplaats toekwam. Ik was weer eens te laat. Je kent de reden daarvan maar daar gaan we het nu niet over hebben. Met mij erbij waren we met tien man. Inderdaad tien man en geen enkele vrouw. Onze dames laten het afweten. Voor we startten er nog vlug even op gewezen dat er best een afstand wordt gehouden tussen de kopmannen met de GPS en de volgers en dat er liefst achter en niet voor de koprijders gereden wordt en dat er steeds anderhalve meter afstand moet gehouden worden… Het eerste is gedurende een 500 m gelukt en het tweede werd bijna perfect gevolgd zolang er geen brughellingen op het parcours waren. Zolang de GPS’ ers na de helling weer op kop kunnen komen  is dit absoluut geen probleem. Het derde werd in de gaten gehouden door de wegkapitein van dienst “Daniël”. Bedankt Daniël.

We reden de rit “Bellem”. Een mooi ritje door het Nevelland. Halverwege, de oh zo nodige banaanstop voor ons gebrild bananenvreterke. Na de stop stonden we plots voor “werken”. Na wat zoeken links en rechts toch terug op het parcours gekomen en de rit uitgereden zonder verdere problemen. In Zwijnaarde reden we door tot aan ’t Veer en men was er reeds doende met het plaatsen van het terrasmeubilair. Maandag wordt de zaak weer geopend en men zou ons plaatsen reserveren voor de volgende zaterdag.

Er werd gevraagd om donderdag 11 juni 2020 de recreatieve Meetjeslandroute (80 km)te rijden. Ik vernam van Robert dat Fred’s Café zal open zijn. De middagstop is dus in orde. Enkel nog afwachten welk weer we op donderdag zullen krijgen. Na de rit in plaats van bij “ De boer” te stoppen zouden we kunnen doorrijden naar ’t Veer. (zou dit dan wel op voorhand laten weten).

Zaterdag 30 mei 2020. Zaterdagrit. “ Niet iedereen tevreden”.

Peter had in de voorbije week een ritje gereden die hij geschikt vond om met de groep te rijden. Het werd niet echt een rit die in de top tien zal eindigen maar toch reden we langs weggetjes en padjes waar we nog nooit gereden hadden en die we nooit meer zullen terug vinden. Peter kreeg kritiek maar het is een kerel met een positieve inzet voor onze club en hij kan leven met de kritiek.

WIE NIETS DOET KAN NIETS MIS DOEN.. Doe verder zoals je bezig bent.

Om Peter enigszins een hart onder de riem te steken posten we hierbij een foto omdat Peter graag op de foto staat.. Deze keer zonder de immer sympathieke schrijver van dit artikel. Maar wel met Marc die zich spontaan aanbood om wegkapitein te zijn en zo moet het  zijn. Ieder op toer is goed voor alles en nog wat. 

 

Zaterdag 23 mei 2020. Zaterdagrit. Eerste rit na lockdown.

Onze laatste zaterdagrit hadden we gereden op 14 maart 2020. Sindsdien werd ons door de coronamaartregelen verboden om in groep te fietsen. Na een reeks versoepelingen mogen we nu in groep terug de baan op mits het in acht nemen van enkele voorwaarden zoals: de groep mag niet groter zijn dan 20 man, er moet een wegkapitein zijn en er moet een onderlinge afstand van 1.5 m gerespecteerd worden.

Peter stelde voor om op 23 mei de rit naar “Huise” te rijden maar dan in omgekeerde richting. En zo geschiedde. We waren vooral benieuwd met hoeveel starters we zouden zijn.

Het bleken er elf te zijn. Eéntje kwam iets te laat maar kon nog aansluiten net na de brug van Zwijnaarde. Toen waren we met twaalf. Ik was wegkapitein. Langs de Schelde is het afstand houden geen probleem. Als je achter mekaar rijdt met een kleine afstand tussen het achterwiel en het voorwiel van de volger heb je zeker anderhalve meter afstand. Als je naast elkaar rijdt moet je wel iets verder uit elkaar rijden dan gewoonlijk. Wat voor ex-wielrenners niet altijd gemakkelijk is.

Als wegkapitein vind ik dat de voorzorgsmaatregelen goed nageleefd werden. Tussen de kopmannen met de GPS zou er een grotere afstand moeten gehouden worden. Als er toch misreden wordt moet er gewacht worden tot de laatsten weer aangesloten hebben. Bij het oversteken zou er meer in groep moeten overgestoken worden. Dit is veiliger en de oversteek verloopt ordelijk en niet zoals een wilde bende waarvan er daar twee oversteken en vijf meter verder nog een stuk of drie en twee meter verder nog een stuk of vier en tenslotte nog enkele die nog niet overgestoken zijn. We krijgen al zoveel bagger over ons hoofd als wielerliefhebber. Laat ons proberen om in groep zo correct mogelijk te rijden zodat er geen kritiek kan gegeven worden. Met dank.

Voor de groepsfoto was er een totaal andere opstelling nodig. De nodige afstand diende in acht genomen te worden. De wegkapitein werd achteraf met wat gefoefel voor zijn peloton geplaatst. De aandachtige kijker zal opmerken dat er op de foto slechts 11 personen te zien zijn. James, die net van een “secret mission” kwam en daardoor iets te laat was werd net voor het nemen van de foto voor een nieuwe opdracht opgeroepen. Vandaar dat er slechts 11 op staan.

Conclusie: na een lange onderbreking was het leuk om nog eens in groep te rijden. We reden een mooie rit. Het weer viel best mee en ik denk dat iedereen wel tevreden was met het verloop van de rit. We gaan de komende weken nog niet meteen al de hellingen van de Vlaamse Ardennen oprijden maar we zullen langzaam opbouwen. Wat er het meest ontbreekt is de gezellige nababbel bij een pint of een koffie of een chocomelk in ons café. Als we met zijn allen doen wat we moeten doen zal dit ook binnenkort mogelijk zijn. Dus doe wat je moet doen! 

Een dankwoordje van Eddy.

 Bij deze wens ik alle fietsvrienden te bedanken voor hun blijken van medeleven bij het verlies van mijn echtgenote.

Ik vind het vooral heel spijtig dat jullie niet de kans hebben gekregen om bij de plechtigheid aanwezig  te kunnen zijn.

Het was een mooi afscheid en ik kreeg vooral veel steun van de familie.

De laatste vier maanden waren dan ook zeer zwaar,zowel voor mijn echtgenote als voor mij.

Ik hoop jullie spoedig terug op de fiets te kunnen ontmoeten als corona voorbij is.

Groetjes

Eddy

Zondag 15 maart 2020. "Mededeling van het bestuur".

 

CORONAVIRUS

 

Na samenspraak met de voorzitter werd besloten om alle clubactiviteiten te schorsen zolang de coronamaatregelen van kracht zijn.

 

Zaterdag 14 maart 2020. om 09.30 u. "De laatste zaterdagrit voor de lockdown".

Het zijn abnormale dagen.  Hoe gaat dir verder? Vele vragen. Gaan we nog kunnen rijden of niet? We stonden met zes aan de start voor de geprogammeerde rit naar Bellem.

Een mooi ritje dat overschaduwd werd door de gedachte aan Eddy die afscheid moest nemen van zijn vrouwtje. De beperkte aanwezigheid op de uitvaartplechtigheid en de vraag: "Hoe moet het verder met dit virus?

Laat ons positief blijven en hopen dat deze miserie zo vlug mogelijk voorbij is.

Zaterdag 7 maar 2020. Eerste zaterdagrit. "Bedankt weergoden".

Ongelooflijk maar waar. De weergoden waren ons gunstig gezind. Voor onze eerste zaterdagrit van het nieuwe seizoen bezorgden ze ons een aangenaam zonnetje. Waarvoor onze dank. Een mooie opkomst van maar liefst 14 leden aan de start. We zagen gezichten terug die we een lange tijd gemist hadden. Onze kersverse papa was er ook bij. Vermoedelijk om even tot rust te komen. Onze tandem startte eveneens het seizoen en onze twee kranige pedaleurs sloten zich bij de groep aan na de rit.

Mooi weer maar wel pech onderweg. Twee lekke banden. De pechvogels konden voor technische bijstand telkens rekenen op de hulp van de handigste vrienden onder ons. De “opblazer” van dienst blies met zijn splinternieuwe pomp de vervangen banden keihard op. Hij kreeg prompt de opmerking of hij zichtzelf ook opgepompt had gezien zijn eerder ronde vormen. 

Na de rit was het een echte overrompeling in onze staminée toen we er met 15 man binnenvielen. (er waren ook vier vrouwen bij). Nadat bijna alle tafels van het café samen geplaatst waren konden we een eerste bestelling  doorgeven. Sylvie werd bijna radeloos toen het grootste deel koffie of warme chocomelk bestelden. Gelukkig waren er toch nog enkele bierdrinkers

Onze eerste rit was niettegenstaande de lekke banden een succes zowel voor, tijdens en na de rit.

Hopelijk meer van dat.

 

Zaterdag 29 februari 2020. "Vrees voor Coronavirus".

Droog weer en 10 graden. Om 09.30 u. op het Rerum Novarumplein geen KAT en geen andere deelnemers te zien. Heeft het Coronavirus toegeslagen en zit liedereen in  afzondering?

Peter

Zaterdag 22 februari 2020. "Vier stormrammen".

De vraag van deze morgen was. “Gaat het stormen of niet”? Nu Ciara, Dennis uitgeraasd waren was het uitkijken naar het volgend exemplaar Ellen. Maar ze was ons gunstig gezind. Het waaide hard doch van storm was er geen sprake.

De 4 stormrammen van dienst: Piet, Peter, Dany en Daniël ,die de eventuele storm wilden trotseren besloten het wintertrainingsritje te rijden. We reden zigzaggend door het landschap in zuidelijke richting tegen de wind in. In Eine hielden we halt om de prachtige TREK fietsen te bewonderen in de etalage van fietsenzaak  LINDOR. We moesten Peter weg trekken van de etalage want hij werd opgewonden van al die mooie fietsen te zien. Dit terwijl wij iets anders in gedacht hadden om naar te kijken op het einde van de rit. Van de fietszaak reden we langs het containerpark en de visvijver van Eine (waar de foto met drie en een half personen erop genomen werd) naar het jaagpad langs de Schelde. We hadden er de wind volledig in de rug. Met onze "REMCO DE VLIEGER” alias “Daniël op kop reden we aan een snelvaart richting ‘t Veer. Op een gegeven ogenblik vond onze REMCO het welletjes en trok zijn gashendel volledig open. Hij reed weg van ons en we zagen hem in de verte steeds kleiner en  kleiner worden tot hij helemaal uit het zicht verdwenen was. Als je het mij vraagt is hij helemaal klaar voor "HET KLASSIEKE VOORJAAR". Misschien zit Linda daar ook wel voor iets tussen.

Peter

Zaterdag 15 februari 2020. LAUREATENFEEST 2019.

Zonder woorden. Wel met foto's. KLIK HIER

VOORAL VOOR ONZE DAMES !!!

We hebben nu in de club een ''ervaren'' bloemschikker. We zien hieronder een foto genomen tijdens zijn opleiding. Klik voor TV reportage

 Hij heeft een mooi steeltje om erin te steken!!!!!!

Zaterdag 15 februari 2020. “De voorloper van Dennis”.

Met vijf aan de start. We zouden het deze keer droog houden. Er stond wel een straffe wind.  De voorbode van storm Dennis. Door de hevige wind reden we niet langs de Schelde richting Oudenaarde maar bleven we naast de spoorweg op de fietsostrade.  Wind op kop tot in Asper waar we op het parcours van ons wintertrainingsritje kwamen met meer draaien en keren en dus wat minder tegenwind. Toch weer 53 km op de teller. Vanavond laureatenfeest.

Zaterdag 8 februari 2020. “Alsmaar opschuiven voor de regen”.

’t Was weer van dat.  Regen of droog. Elkaar tegensprekende weerberichten. Toch gekozen om te fietsen. Slechts twee andere leden hadden dezelfde keuze gemaakt. We waren nog maar net vertrokken richting De Pinte en het begon al te regenen. Links van ons was er nochtans een bleuwe hemel en scheen de zon. Dus die richting uitgereden. De regenwolken bleven ons echter achtervolgen. In de omgeving van Gavere begon het opnieuw te regenen en het is niet meer gestopt. Gevolg: redelijk nat toen we aan ’t Veer toekwamen.

Zaterdag 1 februari 2020. Martinus Cyclo. “Verkeerde beslissing”.

Vol enthousiasme hadden we de Martinus Cyclo in Lievegem op ons winterprogramma gezet. We kregen onmiddellijk respons van meerdere leden die de rit zouden rijden. Naargelang de zaterdag dichterbij kwam bleek er mogelijk één grote spelbreker te zijn .’Het weer’.

Gewacht tot na het weerbericht op vrijdagavond om contact op te nemen met enkele nauw bij de rit betrokken leden. Er waren drie voorspellingen.

1 Volgens de krant zou het regenen en waaien in de voormiddag.

2 Volgens het weerbericht zou het regenen in de voormiddag en pas in de namiddag droog worden.

3 Volgens de buienradar zou het in de voormiddag stoppen met regenen.

We besloten te wachten tot na de laatste weerberichten voor de rit om een beslissing te nemen. We beslisten de rit ‘in groep’ af te lassen. Wie individueel wou rijden kon dit gerust doen. Via een SMS probeerden we zo goed als mogelijk de geïnteresseerden op de hoogte te brengen van onze beslissing. (dit bleek niet volledig gelukt omdat we niet over alle telefoonnummers beschikten). We hadden onze beslissing nog maar net verstuurd of het stopte met regenen en het heeft het verdorie van heel de dag niet meer geregend.

Zo ging er een mooie gelegenheid verloren om nog eens een rit vertrekkend in Lievegem te rijden. Sorry, Frank dat je er stond te wachten. Laat het een troost wezen. Je heb nu een kans meer om de fles champagne te winnen na het winterseizoen 2019.

Shit happens. Wie moet je nu geloven?

Zaterdag 25 januari 2020."Ijsberenweer".

Een ijskoude morgen, toch waren er 6  "ijsberen" die de kou zouden trotseren. Onze vrienden uit Lievegem waren ook van de partij. We vernamen van hen dat het op sommige plaatsen glad was. VOORZICHTIGHEID was dus  geboden. We besloten om een kort ritje te rijden. Met Piet op kop gingen we van start. We ondervonden al heel vlug dat het wel degelijk ijskoud was. Vooral Dany had last van bijna bevroren vingers. We reden tot in Gavere en besloten er via het jaagpad langs de Schelde ,waar het windaf was, terug naar Zwjnaarde te rijden. In 't Veer na het drinken van een "druppelke" om ons op te warmen begon Dany langzaam te ontdooien. Plots ging de deur open en kwam onze Frank M. de herberg binnen. Hij was aan het trainen voor de CYCLO IN ZIJN EIGEN ZOMERGEM van volgende week.

Hopelijk veel deelnemers voor de Cyclo volgende week.

Peter

Zaterdag 18 januari 2020. Fris maar droog.

Het was de vijftiende week van het winterseizoen. Op die vijftien weken werd er maar één rit afgelast door het slechte weer. Laten we duimen dat de resterende zes zaterdagen eveneens droog weer in petto hebben.
Met vijf aan de start. Ikzelf was heel de week buiten strijd door een felle verkoudheid en reed niet mee. Fernand zou de leiding nemen en ons trainingsritje rijden. Of het hen gelukt is weet ik niet. Ik heb het achteraf vergeten vragen.
Inge is opnieuw aan het trainen en was er terug bij. Naar ik vernam is ze niet veel van haar conditie verloren. Dat belooft.

Zaterdag 11 januari 2020. Meer deelnemers voor de tweede rit.

Peter, die er verleden week niet bij kon zijn, liet in het midden van de week reeds weten dat hij zaterdag wel zou fietsen. Al onze vrienden (3) van het verre Lievegem waren enthousiast en meldden dat zij ook van de partij zouden zijn. Dany liet weten dat hij er eveneens zou bij zijn. We verwachtten dus een mooi opkomst. We waren uiteindelijk met elf die de rit zouden rijden. Onze voorzitter en zijn eega konden nog net aansluiten voor de brug van Zwijnaarde. We reden het pittig trainingsritje van Peter en dat zal Phil zeker gevoeld hebben. Hij reed met zijn zware camion en als extra rem op zijn kracht 'zijn zadel stond veel te laag'. Dit laatste werd verholpen maar het bleef voor hem een zware klus. Telkens het een beetje naar omhoog ging diende hij te lossen tot groot jolijt van enkelen die de weken voordien hadden afgezien. Gelukkig voor hem was Peter een weinig verstrooid en had hij zich misreden waardoor de rit iets korter en gemakkelijker werd. In Merelbeke verliet een drietal ons en wij reden verder tot in ’t Veer. Het was er weer aangenaam toeven en dit ook dankzij de goede zorgen van Sylvie. Omdat zij het verdient krijgt zij ook haar foto.
Om de rust in het peloton te behouden enkel dit klein fotootje.

 

Zaterdag 04 januari 2020. Eerste rit van het jaar 2020.

Als je op zaterdag wil fietsen dan moet je opstaan als het nog donker is. Voor de eerste rit van het jaar was dit niet anders. Vermoedelijk was dit de oorzaak dat we maar met drie aan de start stonden.  Peter had familiale verplichtingen die uiteraard voor gaan op het fietsen. Dus hij was er deze keer niet bij. Na de beste wensen voor het nieuwe jaar vertrokken we op ons trainingsritje. Met Daniël op kop werd er weer goed doorgereden. In het begin van de rit werd er meerdere malen een dik gat geslagen tussen den eersten en den tweeden. In het tweede deel van de rit werd het gat voortdurend dicht gereden en zo kwamen we op een mooi uur aan in onze staminée ’t Veer. Iets voor onze aankomst waren we een - ons op het eerste zicht door helm en zonnebril - niet gekende ERM’er tegen gekomen. Toen we aan de stoplichten naast elkaar stonden zei hij dat we mooie kledij aan hadden. We zeiden uiteraard dat we zijn kledij ook mooi vonden maar dat het wel de oude clubkledij was. Hierop zei hij dat zijn pa zuinig was met de kledij voor zijn personeel. We konden niet verder praten omdat hij afsloeg naar de Schelde.en wij op onze stop waren.aangekomenijk 

Zij verdieneh een foto voor hun eerste rit.

 

 

Over E.R.M.

logo van erm

Web: http://erm.be/

Wat is E.R.M.?

ERM werd opgericht op 1 januari 1976 en vierde in 2006 zijn 30ste verjaardag.
Wat aanvankelijk leek op een

Lees meer.

Contact Details

Naam: Koninklijke Wieler- en Toeristenclub Gentse Politie

Web: http://www.kwtcgentsepolitie.be/